Imigranci szturmują

[Dyktator]

Owszem, traktat podpisał Lech Kaczyński, ale to PO już wtedy rządziło, nie PiS. Z twojej wypowiedzi wynika ogólnie, że to PiS jest największym złem i to ta opozycja  odpowiada za wszystko, co w Polsce nie wyszło. To tylko bardziej subtelna forma straszenia PiSem. Możnaby wręcz pomyśleć, że sprzyjasz PO, a nie Korwinowi. I nie mów, że nie. Ciągle jedziesz po PiS, a PO z reguły co najwyżej wspominasz tylko, jakby to nie oni rządzili od 8 lat. Czyżby nasz nowy Oświecony też miał jednak swoje uprzedzenia i klapki na oczach?

I rany. Wygląda na to, że twoim najpoważniejszym problemem jest wprowadzenie zdrowej żywności do szkół...

[Bojar]

No a ja ci mówię, że to, że kościół zostaje bazyliką nie zależy od państwa. I weź pomyśl, bo gdyby tak było jak piszesz, to znaczy, że żylibyśmy w jakiejś teokracji.

Ahhh nie zrozumieliśmy się :P. Nie chodziło mi o to, że dany kościół staje się bazylką, tylko chodziło mi o sam element budowy danego obiektu sakralnego (niekoniecznie bazylki). A jako przykład można podać tą nieszczęsną parafię opatrzności bożej, której budowa pochłonęła miliony złotych (w  tym z budżetu państwa). Koniec offtopu, bo to temat o szturmujących imigrantach :P.

(click to show/hide)

[Bruce Campbell]

Ja wiem że Stargard to białe getto i w ogóle bardziej przypomina Compton, Watts i South Central niż polskie miasto, ale jakoś u nas wszelkie budowy/remonty kościołów odbywają się na koszt wiernych, nie państwa.

[beanshee]

Powrócę do wątku głównego.
Gazeta Wyborcza opublikowała bardzo rzeczowy list czytelnika. Bardzo dobry i podparty mocnymi argumentami, zupełnie się tego nie spodziewałam po tej gazecie:
http://wyborcza.pl/1,75968,18811479,12-faktow-pomocnych-w-dyskusji-o-uchodzcach.html

[Trebron2009]

Byłoby fajnie gdybym mógł to przeczytać XD

"Wyczerpałeś już limit bezpłatnych artykułów w tym miesiącu"

[beanshee]

Do Europy trzeba ich zniechęcać. A pomagać tam, skąd idą
Miałem to szczęście, że studiowałem socjologię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie nauczono mnie, że zalewowi ideologicznego bełkotu trzeba przeciwstawić się empirycznymi danymi. Dlatego sądzę, że w ideologicznej dyskusji na temat uchodźców przybywających do Europy tysiącami dobrze przyjrzeć się faktom, a nie opierać rozumowania na fotkach, empatii i nadziei, że jakoś to będzie.

Proponuję przyjrzeć się 12 stwierdzeniom, o których prawdziwości nie bardzo można dyskutować, gdyż oparte są na danych Fronteksu, Eurostatu i paru innych szacownych instytucji (na życzenie dostarczam linki).

Proponuję dyskusję, by odpowiedzieć nie na uboczne pytanie "Jak dzielić uchodźców", ale na pytanie podstawowe: "Jak SENSOWNIE pomagać uchodźcom z Bliskiego Wschodu?".

1. Politycy europejscy NIE zostali zaskoczeni zwiększonym napływem imigrantów, tylko narastający problem zlekceważyli. W styczniu i lutym, podał Frontex 24 marca (politycy niewątpliwie mieli te dane wcześniej), na najważniejszych szlakach imigracyjnych ogromnie wzrosły liczby imigrantów w stosunku do roku 2014:

*szlak środkowośródziemnomorski - o 42 proc.;

*szlak wschodniośródziemnomorski - o 102 proc.;

*szlak zachodniobałkański - o 990 proc. (tak!)

*szlak wschodniośródziemnomorski przez Grecję - wzrost o 102 proc.

Łącznie w I kwartale nastąpił (Eurostat) wzrost liczby wniosków azylowych o 86 proc. w stosunku do I kw. 2014. Ponieważ w 2014 r. wzrost do poprzedniego roku wyniósł 45 proc., więc tegoroczny był dwa razy większy i sugerował, że liczba azylantów wyniesie w tym roku ok. 1,2 mln.

Każdy polityk europejski, który twierdzi, że został zaskoczony, albo bezczelnie kłamie, albo nie umie czytać raportów.

2. Większość przybywających do Europy to NIE są uchodźcy, lecz imigranci ekonomiczni. Do 2013 r. kraje Unii odrzucały dwie trzecie wniosków o azyl. Nawet w zeszłym roku większość, 55 proc., wniosków azylowych została odrzucona. Może w tym roku będzie inaczej, ale dane z I kwartału każą w to powątpiewać: największą grupą, która w I kw. ubiegała się o azyl w Unii, byli mieszkańcy Bałkanów: Kosowa, Albanii, Serbii; w sumie 30 proc., w Niemczech stanowili 58 proc.

3. Uchodźcy z Syrii NIE stanowią większości uchodźców. W I kw. uchodźcy z Syrii (albo ludzie za nich się podający) stanowili 16 proc. występujących o azyl, czyli wśród tych, którzy azyl dostaną, stanowią ok. jednej trzeciej. "Grupy przestępcze zarabiają mnóstwo pieniędzy na fałszywych paszportach syryjskich" - powiedział szef Fronteksu. Do uchodźców syryjskich zalicza się też syryjskich Kurdów stanowiących szczególną grupę, o której mówi fakt 8.

4. Uchodźcy (może z pojedynczymi wyjątkami) przybywający do Europy, nawet syryjscy, NIE są teraz zagrożeni utratą życia, bo NIE przybywają bezpośrednio z terenów walk. Uchodźcy syryjscy przybywają z obozów i mieszkań w krajach sąsiednich, głównie z Turcji. Ich życie tam jest marne albo wręcz okropne, ale to nie znaczy, że byli tam w śmiertelnym niebezpieczeństwie (chyba że śmierci głodowej z braku pomocy, o czym za chwilę). Europa ich ratuje nie od śmierci, ale od ponurego życia, którego nie chce im na miejscu poprawić.

5. Unia i kraje unijne NIE troszczą się o uchodźców na Bliskim Wschodzie i nie udzielają odpowiedniego wsparcia działającym tam organizacjom pozarządowym i UNHCR. Na uchodźców syryjskich UNHCR ma w tym roku 1,7 mld dol., a potrzebuje trzy razy tyle. Polski MSZ w tym roku obciął o połowę fundusze, jakie Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej miało na pomoc uchodźcom syryjskim w Libanie, pomagamy więc 3 tys. osób zamiast 6 tys. WHO alarmuje, że 200 tys. uchodźców musi przestać dostarczać żywność, dla pozostałych 1,4 mln najbardziej potrzebujących obcięła wydatki na jedzenie z 40 do 12,5 dol. miesięcznie.

6. Uchodźcy i imigranci NIE przestaną płynąć do Europy po 1 stycznia 2016. W przyszłym roku możemy spodziewać się co najmniej podwojenia liczby uchodźców/imigrantów, czyli 2,5 mln ludzi (prognoza oparta na danych z czterech ostatnich lat i roku bieżącego). A w latach kolejnych? Na Bliskim Wschodzie uchodźców, łącznie z uchodźcami wewnątrz danego kraju, jest ok. 17 mln. Do tego dochodzi rosnąca liczba ludności w Afryce: w ciągu 15 lat przybędzie tam minimum 400 mln ludzi. Unia NIE ma programu ani radzenia sobie z napływem uchodźców i imigrantów w przyszłym roku ani w latach następnych.

7. Wydawanie pieniędzy na pomoc uchodźcom w Europie NIE jest sensowne. Wg Wojciecha Wilka, szefa Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej, koszt utrzymania (jedzenie plus mieszkanie) jednego uchodźcy w Libanie to 48 dol. miesięcznie. Koszt utrzymania jednego uchodźcy w Niemczech to 1 tys. euro miesięcznie - ponad 20 razy więcej.

8. Znaczna część uchodźców syryjskich, syryjscy Kurdowie, ponad 400 tys. osób, NIE musi być uchodźcami w Turcji. Mogłaby wrócić do Rodżawy, kurdyjskiej części Syrii, gdyby nie turecka blokada. Turcja nie przepuszcza ludzi ani towarów do Rodżawy, a Unia jej nie krytykuje ani nie daje pieniędzy na odbudowę Rodżawy, ani nie uzbraja walczących z ISIS kurdyjskich wojsk. Więc choć kurdyjska część Syrii jest w miarę bezpieczna, to nie można jej odbudować ani lepiej zabezpieczyć przed PI. Rodzina tego utopionego chłopca, którego miliony fotografii zalały internet, pochodziła właśnie stamtąd. Nawet na pogrzeb Turcja przepuściła przez granicę tylko ojca i trumny, krewnych i znajomych już nie.

9. Większość tych, którym kraje Unii odmawiają azylu, NIE jest deportowana i NIE wyjeżdża dobrowolnie. W Niemczech deportowanych jest ok. 10 tys. osób rocznie, nakazy deportacji ma 170 tys. osób. Osoby czekające na deportację dostają zasiłki, tyle że mniejsze niż azylanci.

10. Uchodźcy NIE są głupi.

Jeśli mają egzystować w obozach, lub nawet mieszkając w ruderach, bez prawa pracy (Turcja nie zezwala), bez szkół dla dzieci i opieki medycznej, albo dostać azyl w Niemczech, pieniądze, opiekę medyczną i edukację - wybierają ryzyko i wydanie wszystkich pieniędzy, by trafić do Niemiec. Sam bym tak zrobił. Imigranci też NIE są głupi. Wiedzą, że ich szanse na pozostanie w Unii są większe niż szanse na deportację, więc jej unikają wszelkimi sposobami. Sam bym tak robił.

11. Unia NIE robi NIC, żeby skłonić/zmusić bogate kraje Zatoki Perskiej do łożenia na bliskowschodnich uchodźców ani do przyjmowania ich. Toteż szejkowie nie przyjmują żadnych uchodźców, mimo że mają ogromne zasoby finansowe, możliwość błyskawicznego zbudowania mieszkań i miejsc pracy. Wolą zatrudniać i wyzyskiwać pozbawionych praw robotników z Pakistanu, Malezji i Filipin. Z Aleppo do Monachium jest 3100 km, z granicy Syrii do Arabii Saudyjskiej - 200 km.

12. Gospodarka unijna NIE potrzebuje setek tysięcy niewykwalifikowanych pracowników i NIE będzie ich potrzebowała w przyszłości. Wg prognoz European Centre for the Development of Vocational Training w najbliższych 10 latach w 26 na 31 analizowanych krajów nastąpi spadek zapotrzebowania na takich pracowników, średnio o 25 proc.

Jeśli chcemy sobie zainstalować w Europie gigantyczną społeczność trwale bezrobotną, sfrustrowaną i podatną na ekstremizmy, to zrobiliśmy, pod przewodnictwem Niemiec, znakomity początek. Gdyby gospodarka niemiecka rzeczywiście masowo potrzebowała niewykwalifikowanych, nieznających niemieckiego robotników, to szukałaby ich w Polsce, gdzie bezrobocie jest dwa razy wyższe od niemieckiego.

Z tych 12 faktów każdy może sobie wyciągnąć wnioski, jakie chce. Dla mnie wnioski są następujące:

1. Jeśli Europa ma pieniądze na pomaganie bliskowschodnim uchodźcom, powinna to robić przede wszystkim na miejscu, bo to skuteczniejsze, tańsze i zapobiega napływowi uchodźców do Europy.

2. Trzeba wywierać nacisk polityczny na Turcję, by umożliwiła odbudowę Kurdystanu syryjskiego i powrót do niego uchodźców. Trzeba wywierać nacisk na kraje Zatoki Perskiej, by przyjmowały uchodźców.

3. Przyjmowanie masowo uchodźców i imigrantów nie przyniesie Unii korzyści gospodarczych, lecz społeczne i gospodarcze koszty. Trzeba więc uchodźców raczej powstrzymywać, a nie zachęcać do przyjazdu do Europy.

Albo zmusimy krajowych i unijnych polityków do sensownego działania, albo składajmy wnioski o emigrację do USA, Kanady lub Australii.

*dr Grzegorz Lindenberg - socjolog, specjalista od prasy, członek zarządu stowarzyszenia Europa Przyszłości, publikuje regularnie na euroislam.pl


Cały tekst: http://wyborcza.pl/1,75968,18811479,12-faktow-pomocnych-w-dyskusji-o-uchodzcach.html#ixzz3m6AeS1QD

[Askorti]

Wszystko ładnie pięknie, ale nie widzę źródeł. Artykuł podaje wiele "faktów" ale żadnych z nich nie popiera źródłami. Nie, że jakoś nie zgadzam się z treścią, ale jednak gdy pisze się takie rzeczy, to odnośniki byłyby mile widziane.

[beanshee]

Skoro napisał że na życzenie poda linki to może warto napisać?

[Waldzios]

Wszystko ładnie pięknie, ale nie widzę źródeł. Artykuł podaje wiele "faktów" ale żadnych z nich nie popiera źródłami.

Przecież nie poda, ktoś mógłby je zweryfikować :P

Najoczywistszy przykład kłamstwa dotyczy Arabii Saudyjskiej, rzeczywiście według UNHCR(The UN Refugee Agency) uchodźców praktycznie tam nie ma, za to według zbliżonego źródła (Nabil Othman, representative to the Gulf region at the UNHCR) od 2011 przejęto tam ponad 500 tysięcy Syryjczyków zapisanych w oficjalnych dokumentach jako “Arab brothers and sisters in distress” ("arabscy bracia i siostry w niedoli").
 
Sami Saudyjczycy twierdzą ze uchodźców z Syrii przyjęli 2,5mln, co jednak jest trudne do zweryfikowania.

Arabia Saudyjska tak jak większość krajów tamtego regionu nie ratyfikowała Konwencji Dotyczącej Statusu Uchodźców, więc statusu uchodźców po prostu nie nadaje !!!.

http://natemat.pl/154915,ambasada-szwecji-szybko-odpowiada-na-szariat-kaczynskiego-w-szwecji-mamy-szwedzkie-prawo

Kaczyńskiemu znowu się wszystko pomieszało, albo po prostu lubi obrażać sąsiadów.


Owszem gangi i strefy w Szwecji są, i rzeczywiście zorganizowane przez imigrantów.
Niestety nikt go nie poinformował, że największe i najgroźniejsze tamtejsze gangi są asyryjskie (chrześcijanie) i serbskie (chrześcijanie). Polaków tez tam nie brakuje.

Co jest dość zrozumiałe, bo ciężko pogodzić prawo szariatu i podstawowe zajęcia gangów, jak handel alkoholem i narkotykami, czy prostytucje :P.

A to  pochodzi od szwedzkiej policji: http://swedenreport.org/2014/10/29/swedish-police-55-official-no-go-zones/

Problem w tym ze skład przykładowego gangu (znanego z mediów Original Gangsters) wygląda tak:

Mimo ze jego członkowie na pierwszy rzut oka (w TV) mogą wyglądać na islamistów (bliskowschodnie rysy) to symbolem gangu jest asyryjska flaga, a większość członków stanowią Asyryjczycy (chrześcijańska grupa etniczna) z Turcji, Syrii, Iranu itp.

[Warder]

    Polska, powinna przyjąć moim zdaniem każdego imigranta, który chce pracować. Nam brakuje obywateli, a Ci co są, uciekają w pizdu. Smutna prawda, że nie da rady gospodarka 40 mln kraju, ba w przyszłości 35, skutecznie rywalizować z 80+.
     Tyle tylko, że aby to robić, potrzeba jaj. Potrzeba, pokazania, że razem mamy siłę, że jest jakiś cel.
    Dlaczego we Francji, UK i Niemczech to źle działa? Bo moim zdaniem, potraktowano ich, jako tanią siłę roboczą + napęd przyrostu naturalnego. To samo było z czarnymi w USA, macie wolność, no to teraz do fabryk, bo plantacja spalona. Ten system, nie spełnia oczekiwań, bo ludzie mają swoje marzenia, aspiracje, cele. Irlandczycy walczyli w wojnie secesyjnej, aby wywalczyć sobie miejsce w USA, aby coś zyskać, aby ruszyć do przodu. Jeśli spycha się ich, do własnych dzielnic, biedy, to po prostu mimo zasiłków pojawia się rozczarowanie, zwłaszcza kolejnych pokoleń.

[beanshee]

Bezrobocie wśród młodych wciąż jest dość wysokie.
Poza tym, przyjmowanie każdego imigranta jest poronionym pomysłem. Najpierw sprowadźmy Polaków ze wschodu. I zachęćmy do powrotu polskich emigrantów. To dużo lepsza i bezpieczniejsza opcja.

[adriankowaty]

Pozwolę sobie odpowiedzieć na "fakty", pewnym rozbudowanym artykułem znalezionym na stronie tygodnika "Polityka"
http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/uchodzcywpolsce/1633183,1,wiecej-wiedzy--mniej-strachu--uchodzcy-w-polsce-informator-pod-patronatem-urzedu-ds-cudzoziemcow.read

„Więcej wiedzy – mniej strachu – uchodźcy w Polsce”. Informator pod patronatem Urzędu ds. Cudzoziemców
Kiedy? Ilu? Gdzie? Jak? – dowiedz się wszystkiego ze specjalnego informatora o uchodźcach, który publikujemy wraz z ponad 40 redakcjami w Polsce.
Temat uchodźców od wielu dni jest najważniejszą informacją we wszystkich mediach. Dyskusja w domach, w Sejmie i na forach internetowych pokazuje, jak ważna jest to sprawa, ile wywołuje lęków i jak bardzo brakuje rzetelnej informacji.

Nasz informator nie przekonuje do niczego, przedstawia tylko rzetelne fakty, definicje i odpowiedzi na najważniejsze pytania.

Pełną treść informatora znajdą Państwo pod tym adresem.

*

Do akcji „Więcej wiedzy – mniej strachu – uchodźcy w Polsce” zainicjowanej przez „Gazetę Wyborczą” przystąpiły (w kolejności alfabetycznej): Fakt, Gazeta.pl, Gazeta Wyborcza, Dziennik Gazeta Prawna, Interia, Krytyka Polityczna, Nasze Miasto, Natemat.pl, Newsweek, Metrocafe.pl, Onet, Polityka.pl, Polsat, Polskieradio.pl, Radio dla Ciebie, Radio Eska, Rzeczpospolita, Super Express, Telewizja Polska, TOK FM, Trójka – PR3, Tygodnik Powszechny, Wirtualna Polska, Wyborcza.pl, a także 22 regionalne dzienniki Polska Press Grupa: Dziennik Bałtycki, Dziennik Zachodni, Gazeta Krakowska, Kurier Lubelski, Dziennik Łódzki, Głos Wielkopolski, Polska The Times, Gazeta Wrocławska, Gazeta Pomorska, Gazeta Lubuska, Kurier Poranny, Nowa Trybuna Opolska, Nowiny, Echo Dnia, Głos Szczeciński, Głos Koszaliński, Głos Dziennik Pomorza, Dziennik Polski, Gazeta Współczesna, Express Bydgoski, Nowości Toruński, Express Ilustrowany, naszemiasto.pl. Wciąż zgłaszają się kolejne redakcje, serwisy branżowe i miejskie.

Kto ucieka do Unii Europejskiej?
Od stycznia do lipca do Unii przedostało się 340 tys. cudzoziemców. Z danych Frontexu, unijnej instytucji, która odpowiada za koordynację ochrony granic UE, wynika, że najwięcej przybyszów jest z Syrii – ok. 82 tys., Afganistanu ok. 33 tys., Erytrei – 23,8 tys., Nigerii – 10,7 tys., Pakistanu – 6,4 tys. 9,8 tys. osób pochodzi z tzw. Afryki Subsaharyjskiej. Mniejsze grupy, po kilkadziesiąt, kilkaset osób, przybyły z Wietnamu, Gruzji, Gwinei, Maroka, Gambii. Oprócz tego granice UE przekroczyło 23,2 tys. Kosowian.

Według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji od początku roku w Morzu Śródziemnym utonęło ok. 2,5 tys. osób.

Dlaczego uciekają?
Syryjczycy uciekają przed krwawą wojną domową, Somalijczycy przed chaosem i strzelaninami na ulicach, Erytrejczycy przed reżimem, który rządzi ich krajem – powody ucieczek są różne w zależności od kraju. Niektórych nie stać na ucieczkę, np. mieszkańców trapionego wojną domową Sudanu Południowego, gdzie głód zagląda w oczy 4,6 mln z ponad 11 mln osób. Tacy ludzie nie mają pieniędzy nawet na jedzenie, a za podróż płaci się przemytnikom tysiące euro. Wiele osób, by ją sfinansować, zapożycza się u krewnych lub znajomych, których potem trzeba spłacić.

Wśród usiłujących przedostać się przez Morze Śródziemne do Unii są też tacy, którzy chcą polepszyć swój byt. Na szlaku bałkańskim dołączają do nich Kosowianie i Albańczycy.

Którędy dostają się do Unii?
Według szacunków Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) prawie 200 tys. osób dostało się do UE szlakiem z Turcji do Grecji, a 110 tys. – z Libii do Włoch. Istnieją też mniej popularne trasy, np. z Maroka do Hiszpanii, z Senegalu na Wyspy Kanaryjskie czy przez wschodnie granice Unii.

Do jakich krajów trafiają?
Wiele osób, które przybywają do Włoch, przedziera się przez Austrię lub Francję do Niemiec, Szwecji, Norwegii, bo te kraje zapewniają uchodźcom dobre warunki socjalne.

Z kolei ci z Grecji podróżują przez Macedonię i Serbię, a następnie przez Węgry i Austrię do Niemiec. Z tego szlaku korzystają też mieszkańcy zachodnich Bałkanów (42 proc. wniosków o azyl w Niemczech od początku roku).

Czy wszyscy uciekają do Europy?
Nie. W telewizji widzimy tłumy ludzi przekraczających nielegalnie granice UE, płynących na zatłoczonych łodziach przez Morze Śródziemne. Mało kto wie, że inne państwa mierzą się z większym kryzysem uchodźczym niż państwa europejskie.

Opiszemy to na przykładzie Syrii. Przed wojną Syria liczyła 23 mln ludzi różnych wyznań, w tym muzułmanów i chrześcijan. Szacuje się, że z powodu trwającej tam wojny domowej, w której walczą trzy strony (wojska rządowe, rebelianci i Państwo Islamskie), wewnątrz kraju miejsce zamieszkania zmieniło 7,6 mln ludzi. Kolejne ponad 4 mln wyemigrowało do krajów sąsiednich.

W Turcji przebywa 1,9 mln Syryjczyków, m.in. w obozach dla uchodźców. Wielu mieszka w namiotach, również zimą. W małym Libanie schronienie znalazło 1,2 mln Syryjczyków. Kolejne 630 tys. uciekło do Jordanii, 250 tys. do Iraku, 132 tys. do Egiptu i 25 tys. do krajów Afryki Północnej.

W Jordanii 86 proc. tych, którzy mieszkają poza obozami, żyje poniżej granicy ubóstwa, wynoszącej 3,2 dol. dziennie. W Libanie 55 proc. uchodźców mieszka w prowizorycznych warunkach.

Teraz część osób przebywająca w tych krajach próbuje przedostać się do UE.

Obecna fala ludzi to nie koniec
Z danych Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) zawartych w raporcie „Trendy światowe 2014” wynika, że na koniec 2014 r. na całym świecie było 59,5 mln osób przymusowo przesiedlonych. Opuścili domy z powodu wojen i prześladowań. To o 8,3 mln więcej niż rok wcześniej. W ostatnich pięciu latach wybuchło co najmniej 15 konfliktów. Osiem w Afryce (Wybrzeże Kości Słoniowej, Republika Środkowoafrykańska, Libia, Mali, Nigeria, Demokratyczna Republika Konga, Sudan Południowy i Burundi), trzy na Bliskim Wschodzie (Syria, Irak i Jemen), jeden w Europie (Ukraina) i trzy w Azji (Kirgistan, Birma i Pakistan). Tylko niektóre się zakończyły, w 2014 r. do swoich krajów powróciło zaledwie 128 tys. uchodźców, to najmniej od 31 lat. Poza tym wyprawy do Europy ułatwił chaos w Libii, skąd wyrusza wiele łodzi przemytników.

W 2014 r. na całym świecie było 19,5 mln uchodźców, a 38,2 mln zostało przesiedlonych w granicach swoich krajów. Co drugi uchodźca to dziecko, a nie – jak się powszechnie sądzi na podstawie relacji w telewizji – że to młodzi, zdrowi mężczyźni.

Dziś najwięcej uchodźców, a także osób przesiedlonych wewnątrz kraju jest z Syrii, Afganistanu (2,59 mln uchodźców) oraz Somalii (1,1 mln uchodźców).

Dane UNHCR obalają też kolejny mit, że uchodźcy zalewają Europę. Niemal dziewięciu na dziesięciu (86 proc.) znajduje schronienie w krajach rozwijających się, w tym biednych.

Co to oznacza dla Europy?
Dopóki nie zostaną zakończone wojny w krajach, przed którymi ludzie uciekają, Europa będzie dla nich bezpiecznym schronieniem. – Jesteśmy świadkami zmiany paradygmatu, niekontrolowanego pogrążania się w czasach, w których skala przymusowych przesiedleń przewyższa to, co widzieliśmy do tej pory – mówił wysoki komisarz Narodów Zjednoczonych ds. uchodźców António Guterres.

Kogo przyjmie Unia Europejska
Nie wszyscy przybysze mogą liczyć na przyjęcie w Unii. Władze UE wysyłają jasny sygnał, że przyjmiemy tylko uchodźców. Na pomoc nie mogą liczyć imigranci ekonomiczni.

Kim są imigranci ekonomiczni?
To osoby, które chcą poprawić swój status życiowy. Chcą w Europie lepiej żyć, więcej zarabiać, uczyć się, mieć dostęp do opieki medycznej. Zwykle pochodzą z krajów, w których nie ma wojny, np. z Kosowa.

Uwaga! To, że ktoś pochodzi z bezpiecznego lub biednego kraju, nie oznacza, że jest tylko imigrantem ekonomicznym. Ludzie z takich krajów uciekają też z powodu prześladowań lub zagrożenia życia. I wtedy powinni być traktowani jako uchodźcy.

Kim są uchodźcy?
To osoby, które uciekają do bezpiecznych krajów, bo w swojej ojczyźnie grozi im prześladowanie z powodu rasy, religii, narodowości, przekonań politycznych lub przynależności do określonej grupy społecznej. Definicję uchodźcy zawiera konwencja genewska z 1951 r. w sprawie uchodźców, którą w Polsce powiela ustawa z 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Uchodźcami mogą być dziś Syryjczycy i Erytrejczycy. Mogą też być nimi np. Afgańczycy czy Nigeryjczycy, ale również obywatele innych krajów. Przypadek każdej osoby trzeba rozpatrywać indywidualnie.

ONZ o imigrantach i uchodźcach
Podział uciekających do Europy na te dwie grupy ma kolosalne znaczenie. Bo imigrantów Europa nie musi przyjąć, ale uchodźców tak, bo potrzebują pomocy. Takie rozróżnienie wprowadził też UNHCR.

Prawo międzynarodowe gwarantuje uchodźcom minimalne standardy pomocy, np. nie wolno ich wydalać czy zawracać do krajów, w których groziłoby im niebezpieczeństwo.

W sierpniu tego roku UNHCR wydał specjalny komunikat w tej sprawie. Czytamy w nim: „Władze każdego kraju postępują ze zjawiskiem migracji zgodnie z własnymi przepisami i procedurami. W przypadku uchodźców muszą stosować zasady dotyczące ochrony uchodźców i udzielania im azylu zdefiniowane zarówno w prawie krajowym, jak i międzynarodowym. Na rządach państw ciąży specyficzna odpowiedzialność za każdą osobę, która chce uzyskać status uchodźcy na ich terytorium czy na granicy.

Łączenie uchodźców i imigrantów może mieć poważne w skutkach konsekwencje dla życia i bezpieczeństwa tych pierwszych. Zamazywanie granicy między tymi pojęciami odciąga uwagę od istoty problemu, czyli od tego, że uchodźcy potrzebują ochrony. Może również negatywnie wpływać na społeczne poparcie dla uchodźców w czasie, gdy wymagają oni schronienia bardziej niż kiedykolwiek. Wszystkich ludzi należy traktować z szacunkiem. Prawa imigrantów też muszą być przestrzegane. Ale jednocześnie musimy zapewnić uchodźcom odpowiednią ochronę prawną, bo ich sytuacja jest wyjątkowa”.

UNHCR podkreśla, że imigrant może bezpiecznie wrócić do swojego domu, uchodźca – nie.

Nie każdy uciekinier z kraju objętego wojną jest uchodźcą
Zarówno konwencja genewska, jak i polska ustawa wyłączają z tego statusu zbrodniarzy wojennych i osoby, które popełniły w swoim kraju zbrodnie o charakterze innym niż polityczny, np. zabiły kogoś. Na pomoc jako uchodźca raczej nie mają więc szans członkowie reżimu obecnego prezydenta Syrii Baszara al-Asada. Uchodźcą nie zostanie też bojownik Państwa Islamskiego, który walczy w Syrii, lub terrorysta.

Co to jest kraj bezpieczny
Komisja Europejska zamierza zaproponować wspólną unijną listę krajów bezpiecznych (teraz takie własne listy ma kilka państw UE), na której zapewne znajdą się m.in. kraje Bałkanów Zachodnich. Obywatele takich państw będą wstępnie zaliczani do kategorii imigrantów ekonomicznych, ale nie zamyka to im zupełnie drogi do azylu.

Dlaczego nie zwiększamy pomocy potrzebującym przede wszystkim w pobliżu miejsca ich zamieszkania, starając się wyeliminować powody ich ucieczki do Europy? Czy tam pomoc nie byłaby skuteczniejsza?
Nie ma prostych recept na rozwiązanie konfliktów, przed którymi uciekają uchodźcy. Europa zapewnia ograniczoną pomoc humanitarną krajom, w których ci ludzie schronili się najpierw, np. Turcji czy Libanowi. Nawet po zwiększeniu pomocy Syryjczycy będą przybywać do Europy, bo w krajach sąsiadujących z Syrią jest ich po prostu za dużo – np. w 4,5-milionowym Libanie ok. 1,2 mln.

Jaki pomysł ma Unia Europejska na przyszłość?
Podział części uchodźców między członków UE, by odciążyć kraje graniczne. Tworzenie tzw. hot spotów na granicach UE, by szybko przeprowadzać wstępny podział imigrantów na uchodźców (ich przyjęcia wymaga prawo międzynarodowe) oraz imigrantów ekonomicznych, którzy nie muszą być wpuszczeni. Efektywne procedury powrotowe dla tych, którzy nie kwalifikują się do udzielenia ochrony. Walka z przemytnikami ludzi na Morzu Śródziemnym. Plany zwiększonego wsparcia finansowego dla sąsiadów Syrii (Turcji, Libanu, Jordanii) przyjmujących najwięcej uchodźców, by pomóc ich tam utrzymać. Praprzyczyny kryzysu uchodźczego to wojna domowa w Syrii, państwo upadłe w Libii i represyjny system w Erytrei. Europa nie ma narzędzi do szybkiego rozwiązania tych problemów.

Jakie inne państwa poza Unią chcą przyjąć uchodźców?
Przyjęcie uchodźców obiecały w ostatnich tygodniach Australia, USA, Brazylia, Wenezuela. Jednak zdecydowana większość uciekinierów z Syrii znalazła schronienie w innych krajach na Bliskim Wschodzie. Spośród ponad 4 mln uciekinierów z Syrii ponad 1,9 mln znalazło schronienie w Turcji. 1,2 mln przebywa w Libanie, 630 tys. w Jordanii, a 250 tys. w Iraku. Od wybuchu konfliktu w Syrii w 2011 r. do lipca 2015 r. Europa przyjęła 348,5 tys. wniosków o azyl od Syryjczyków.

Część odnoszącą się do spraw polskich zacytuję w nast. poście.

[adriankowaty]

Czy dużo osób ucieka do Polski, licząc na status uchodźcy lub inną formę pomocy?
Raczej jesteśmy przystankiem w drodze na Zachód lub na Północ.

Według Urzędu ds. Cudzoziemców (UDSC) to obywatele Federacji Rosyjskiej, głównie pochodzenia kaukaskiego: Czeczeni, Dagestańczycy, Ingusze, zdarzają się Tadżycy, Uzbecy. Ostatnio pojawiają się Ukraińcy i Syryjczycy. Byli też Gruzini, ale to migracja typowo ekonomiczna. Liberyjczycy pojawiają się bardzo rzadko, Erytrejczycy wcale.

Polska udziela ochrony w kilkunastu procentach przypadków, w tym roku było 16 proc. W pozostałych sprawy są umarzane, bo wnioskodawcy wyjechali z Polski do bogatszych krajów, zanim ich wniosek został rozpatrzony albo go odrzucono, bo uznano ich za imigrantów ekonomicznych (ponad 80 proc. przypadków).

Osoby, które dostały w Polsce ochronę, też rzadko u nas zostają. UDSC szacuje, że ok. 80 proc. osób wnioskujących w Polsce o status uchodźcy chce wyjechać na Zachód.

Skąd pochodzą imigranci ekonomiczni obecni w Polsce?
Do Polski przyjeżdża kilkaset tysięcy imigrantów ekonomicznych rocznie. Wjeżdżają legalnie, mają dokument podróży, pozwolenia na pobyt i pracę, a formalności załatwili jeszcze przed przyjazdem. To głównie obywatele Ukrainy, Białorusi, Wietnamu, Chin. Jest ich 188 tys.

Czy Polska przyjmie wszystkich uciekających?
Przyjmujemy zarówno uchodźców, jak i imigrantów ekonomicznych. Osoby spełniające kryteria przyznania statusu uchodźcy przyjmujemy niezależnie od tego, czy mają wizę czy nielegalnie przekroczyły granicę.

Czy musimy przyjmować uchodźców?
Tak. Dotyczy to jednak tylko tych, którzy dostaną się do Polski. To wynika z konwencji genewskiej i prawa unijnego (wspólny europejski system azylowy) – ich zasady w polskim prawie wdraża ustawa o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP.

Co to jest relokacja i przesiedlenie?
Relokacja – przenoszenie uchodźców z jednego kraju europejskiego, np. Włoch, do Polski.

Przesiedlanie – przenoszenie ich z kraju spoza UE, np. z Libanu, do Polski.

Czy możemy odmówić relokowania czy przesiedlenia cudzoziemców?
To pytanie do polityków. Na razie nie mamy takiego obowiązku. Na poziomie unijnym decyzja zapadnie pewnie w październiku, ale zasada dobrowolności raczej zostanie utrzymana. Zawsze będziemy mogli odmówić przyjęcia konkretnego cudzoziemca, o ile uznamy, że stanowi on zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa. Decyzji nie trzeba szczególnie uzasadniać. Konsekwencje takiego postępowania są trudne do przewidzenia. Jeśli zaczniemy wetować relokację uchodźców do Polski, możemy zrazić do siebie inne kraje UE. Stawką może być dostęp do funduszy unijnych – pojawiają się wypowiedzi zachodnich polityków, by je ograniczyć krajom, które nie zgodzą się na przyjęcie uchodźców. Straszy się również ograniczeniem dostępu do rynku pracy w innych krajach UE oraz prawa do podróżowania bez kontroli na granicach w ramach strefy Schengen. W niedzielę 13 września Niemcy już przywróciły kontrolę na wybranych granicach, w tym z Polską.

Dlaczego powinniśmy przyjąć relokowanych i przesiedlonych?
Aby okazać solidarność z uchodźcami i pomóc krajom, do których dziś głównie trafiają uchodźcy – Grecji, Włochom. Mimo wsparcia unijnej agencji Frontex, która pomaga chronić granice UE, nie są one w stanie jednocześnie ochraniać granic oraz przyjmować uchodźców i opiekować się nimi.

Komisja Europejska przewiduje, że presja uchodźców na granice zewnętrzne Unii „przez jakiś czas jeszcze nie zmaleje”. UE chce wzmocnić ochronę granic oraz walczyć z przemytnikami ludzi.

Czy przyjadą do nas uchodźcy z Węgier?
Jeszcze nie wiadomo tego na pewno.

W lipcu rząd zgodził się na przyjęcie 2 tys. uchodźców, głównie obywateli Syrii i Erytrei. Chodzi o przesiedlenie 900 osób z obozów ONZ na Bliskim Wschodzie i relokację 1,1 tys. osób z krajów Unii.

Komisja Europejska chce, żeby Polska solidarnie z innymi krajami UE przyjęła więcej uchodźców. Miałoby do nas trafić dodatkowo 9287 uchodźców, czyli razem ponad 11 tys. osób.

Kogo przyjmiemy w pierwszej kolejności? Chrześcijan? A może zaprosimy też muzułmanów?
UDSC będzie się kierował przede wszystkim potrzebą zapewnienia im ochrony.

Czy te osoby muszą chcieć przyjechać do Polski?
Przesiedleńcy – tak, co do relokowanych – Unia zdecydowała w 16 września, że będzie ich obowiązywać procedura ograniczonej dobrowolności. I wciąż się o to spiera. Czyli osoba przebywająca w Libanie może nie chcieć jechać do Polski. A co do osoby przebywającej we Włoszech – nie wiadomo (stan na 14 września).

Kiedy przyjadą pierwsi uchodźcy?
Proces ma zostać rozłożony w czasie na dwa lata. Grupy relokowanych będą nie większe niż 150 osób. Tyle osób UDSC może jednorazowo obsłużyć w trybie normalnego działania, niekryzysowym. Zostaną one umieszczone w ośrodkach dla cudzoziemców, w ośrodkach recepcyjnych. Plan relokacji może się zmienić, nie wiemy, ile osób przyjmiemy.

Przy przesiedleniach UDSC zakłada trzy misje. Na każdej zostanie wybranych 300 osób (czyli pół roku przerwy między misjami).

Czy grozi nam fala uchodźców taka jak na Węgrzech?
Na razie nie. Ale przybywających do Polski może być więcej, jeśli Węgry zbudują mur na swojej granicy. Wtedy mogą oni szukać drogi na Zachód przez Rumunię, Ukrainę i Polskę. Straż Graniczna nie odnotowała napływu uchodźców.

Przez południową granicę Polski przemytnicy przywożą w samochodach pojedyncze osoby. Jeśli już wystąpiły w innym kraju Unii o status uchodźcy, czy Polska ma prawo odesłać je do tego kraju?
Tak.

W jaki sposób uchodźcy przybywają do Polski?
Pociągiem, samolotem, samochodem, ale 90 proc. staje na przejściu granicznym i mówi: „Azyl, refugee”. Nie chodzi o konkretne słowo, ale jedynie o zgłoszenie przez cudzoziemca, że oczekuje ochrony.

Co się dzieje z uchodźcą, którego zatrzyma Straż Graniczna?
Straż Graniczna daje mu formularz, pomaga go wypełnić. Fotografuje się cudzoziemca, bada go lekarz, a od osób powyżej 14. roku życia pobiera się odciski palców. Sprawdza, czy nie jest już gdzieś zarejestrowany jako uchodźca (dane wprowadza się do systemu Eurodac), jeśli jest, Szef UDSC decyduje, czy go tam odesłać.

W wyjątkowych przypadkach, np. gdy należy ustalić jego tożsamość, cudzoziemiec bez dokumentów może być umieszczony w strzeżonym ośrodku Straży Granicznej. UDSC i służby mają sposoby, aby sprawdzić, skąd jest i czy mówi prawdę o sobie. Ale w niektórych przypadkach nigdy nie będziemy mieć pewności, że cudzoziemiec jest tym, za kogo się podaje.

Co się dzieje, gdy nie można ustalić, kim jest cudzoziemiec, z jakiego kraju pochodzi?
Może dostać zgodę na pobyt tolerowany (patrz niżej). UDSC styka się ze skomplikowanymi sytuacjami, np. osobami, które w latach 90. utraciły obywatelstwo w ZSRR, a nie uzyskały obywatelstwa swojej republiki i państwo, z którego pochodzą, twierdzi, że nie ma takiego obywatela. Zdarzają się osoby, które co miesiąc podają inne dane osobowe. Przebywają u nas nielegalnie, ale nie można ich wyrzucić. Takich osób jest u nas 341.

Czy Polska jest przygotowana na przyjęcie uchodźców?
Mamy 11 ośrodków dla cudzoziemców, głównie we wschodniej Polsce. Obecnie przebywa w nich 1549 osób, jest jeszcze 431 wolnych miejsc. W każdej chwili można zwiększyć liczbę miejsc, UDSC może podpisać dodatkowe umowy oraz wyznaczyć tzw. miejsca rezerwowe (łącznie do 2 tys.). Rząd może wygospodarować miejsca awaryjne; w minionym roku powstał plan na wypadek masowych ucieczek Ukraińców przed wojną w Donbasie (przygotowano do 30 tys. miejsc).

Jaką pomoc dostaje osoba starająca się o status uchodźcy?
Może przebywać w ośrodkach dla uchodźców, które zapewniają zakwaterowanie i wyżywienie. Może liczyć na zwrot kosztu biletów na komunikację publiczną, jeśli podróż jest związana z postępowaniem o nadanie statusu uchodźcy i badaniami lekarskimi, oraz 20 zł miesięcznie na zakup środków higieny osobistej, 50 zł kieszonkowego, 140 zł jednorazowej pomocy na zakup odzieży i obuwia, bezpłatną naukę języka polskiego, opiekę medyczną i stomatologiczną. Dzieci mają prawo do edukacji. Pomoc, np. porady prawne dla uchodźców w ośrodkach, zapewniają też organizacje pozarządowe.

Nie trzeba przebywać w ośrodku, czekając na decyzję UDSC w sprawie statusu uchodźcy. Cudzoziemiec może wynająć mieszkanie i samemu się utrzymywać. Jedna osoba dostaje na to miesięcznie 750 zł, ale im więcej osób w rodzinie, tym pomoc na osobę jest niższa. Trzyosobowa rodzina może liczyć na 1350 zł miesięcznie.

Utrzymanie ośrodków wraz z kadrą oraz uchodźcami starającymi się o status będzie kosztować w tym roku budżet państwa 56 mln zł. Utrzymanie jednej osoby starającej się o status w minionym roku wynosiło średnio 1380 zł miesięcznie.

Czy osoba starająca się o status uchodźcy może pracować?
Nie. Ale jeśli postępowanie o udzielenie statusu trwa ponad pół roku nie z winy cudzoziemca, szef UDSC może wystawić zaświadczenie umożliwiające podjęcie legalnej pracy.

Czy ubiegający się mogą jeździć do innych krajów Unii?
Nie. Powinni zostać w Polsce. Jeśli wyjadą, ich wniosek jest umarzany.

Jak się udowadnia, że jest się uchodźcą?
Trzeba udokumentować uzasadnione obawy prześladowania z powodu rasy, religii, przynależności do określonej grupy społecznej, pochodzenia etnicznego (wymienia je konwencja genewska).

Uchodźca musi uwiarygodnić swą przeszłość. Podać trasy ucieczki z kraju, nazwiska krewnych, miejsca poprzedniego pobytu. Jeśli kłamie albo pochodzi z kraju bezpiecznego, albo stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, to nie dostanie statusu. UDSC ma pół roku na decyzję.

Czy każdy, kto obawia się prześladowania z wymienionych powodów, dostanie status uchodźcy?
Nie. Obawa nie jest wystarczająca. Liczy się to, jak naprawdę jest.

Tatarom krymskim raczej nie udzielamy ochrony międzynarodowej. A to dlatego, że Ukraina jest dość dużym krajem i tylko na części terytorium mogą się oni obawiać prześladowania. Mogą ułożyć sobie życie w Kijowie, we Lwowie i innych miastach nieobjętych konfliktem. Nie jest to łatwe, ale nie jest to niemożliwe.

Pozostałe fragmenty artykułu-informatora można znaleźć tutaj:
https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/uchodzcywpolsce
Sorka za podwójny post i masywny cytat, ale uznałem, że możecie czegoś się z tego dowiedzieć. Sam to czytam bezpośrednio ze strony "Polityki" i nie narzekam.

[Dyktator]

A ja polecam te dwa krótkie filmy

[Waldzios]

A ja polecam te dwa krótkie filmy

Masa kłamstw i pokrętnej narracji, oczywiście żadnych źródeł tych rewelacji.
Sensacyjny ton bez uzasadnienia, nonszalancja w stosunku do faktów.
Spiskowe brednie podlane dziecinnym zachwytem nad "juesej".

Filmik na youtube wszystko przyjmie, ważne ze w nazwie jest "mówi jak jest".
Kaczyński przynajmniej coś tam słyszał, ale jak zwykle nie zrozumiał.
Kolonko wciska zupełny kit, podany w sosie z nienawiści. 
To ten sam poziom co Cejrowski czy JKM. Podstarzały playboy z pretensjami, że go świat nie docenia.

Poza tym klasyczna hipokryzja, emigrant opluwający innych emigrantów, żałosne. Sam wyjechał za kasą do ameryki, a innym żałuje.
Po 20 latach w USA, dorobił się studia 1mx1m i starej kamery, prawdziwy "zawodowiec".