Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 16, 2015, 05:24:20
Postanowiłem założyć temat, w którym będę zamieszczać swoją twórczość, aby poznać opinię osób trzecich na jej temat. W moich wierszach (o ile są godne tego miana) dominuje głównie tematyka patriotyczna oraz miłosna - uprzedzam gdyż mam świadomość, że nie każdemu może to przypaść do gustu :)
Pierwszy wiersz: "To Polska" - a może macie lepszą propozycję na tytuł? Nie jestem w tym dobry...
Orzeł na tle czerwonym jak krew,
Rozpościera skrzydła walcząc jak lew.
Mijają dni, tygodnie, miesiące i lata,
A Polak pamięta kogo miał za kata.
Ryk syreny słychać wciąż w głowie,
Na sercu blizny jakie mieli dziadowie,
Pamięć o bliskich wiecznie jest żywa,
Polak swych łez nigdy nie ukrywa.
Ziemia przeorana śladami od kul,
Ziemia wilgotna pamięta krew i ból.
Ziemia, o którą toczono niejedną bitwę,
To Polska, bracie! Zapamiętaj jej imię!
Jak wrażenia? Jestem bardzo ciekaw waszej opinii.
Pozdrawiam.
Wiadomość wysłana przez: Torsten w Listopada 16, 2015, 08:12:05
O Polsko moja kochana,
Tyś przez wieki rozdzierana!
Przez Moskala... itp. idt.,
Ale w sumie pisz to co chcesz i jak chcesz ;)
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 16, 2015, 13:28:05
Mi się podoba, chętnie poczytałbym więcej ;) Myślałeś może żeby dawać więcej epitetów i pisać bezpośrednio do kraju, czyli np.
O Polsko moja kochana,
Tyś przez wieki rozdzierana!
Przez Moskala... itp. idt.,
Ale w sumie pisz to co chcesz i jak chcesz ;)
Torsten - o ile mnie pamięć nie myli to posiadam takie wiersze o jakich wspominasz, bez obaw :) Wielkie dzięki za miłe słowa.
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 17, 2015, 06:21:42
Matko, dałaś mi życie, jego prawdziwe złoto.
Miód na serce mi wylałaś, zawsze wiernie przy mnie trwałaś.
Po polsku mówić ja umiem dzięki Tobie,
Pisząc wiersze dedykuję je Twej osobie.
Lekcji historii nie pomnę Ci nigdy,
Kiedy to łzy rzewne wylewałem jak nikt inny.
Ja wiem, że to wszystko z miłości do mnie było,
Wiem to, czując bicie serca mego.
Dzięki Ci matko moja składam,
Bo gdyby nie Ty, to moje serce,
Nie byłoby sercem Polaka.
PS.
Wiem, że nie powinienem pisać postu pod postem dlatego mam prośbę do moderatora: czy byłbyś tak uprzejmy i złączył moją wczorajszą wiadomość z tą dzisiejszą (usuwając jednocześnie poprzednią)? Z góry pięknie dziękuję :)
Przy takim odstrpie czasu, może być post pod postem. // Dyktator
Wiadomość wysłana przez: Torsten w Listopada 17, 2015, 08:18:32
Wiadomość wysłana przez: huth w Listopada 18, 2015, 02:08:13
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 18, 2015, 11:51:48
huth - po części miały takie być, w końcu to były dwa przykłady moich wierszy patriotycznych :) Może następny wiersz w innej tematyce bardziej przypadnie ci do gustu. Niemniej jednak dziękuję za słowa konstruktywnej krytyki.
"Gdy mnie zabraknie"
Gdy mnie zabraknie świat się nie rozpadnie,
Życie swym rytmem pobiegnie dalej,
Czas nie zwolni lecz przyśpieszy
Krwawe rany twe uleczy.
Gdy ból zniknie z codzienności,
Miłości uczucie zapuka w twe włości,
Nie odrzucisz lecz je przyjmiesz
Jak na starym czeskim filmie.
Kolejnych lat minął już czas,
Tęsknotę i żal zabrał gdzieś wiatr,
Po deszczu łez nie ma kałuży
Choć w sercu pozostał kawałek mej duszy.
Geneza: wiersz napisałem wracając od lekarza, który zdiagnozował u mnie czerniaka (raka skóry). Miałem wtedy 13 lat.
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 19, 2015, 09:33:53
Drut kolczasty i ceglane domy,
Z każdego sterczy złowrogi komin.
Słychać jęki i dziecięcy płacz,
Niemiec znów uderzył kogoś w twarz.
Ryk syreny, nagłe poruszenie,
Jakiś śmiałek próbował zrealizować swe marzenie.
Potem strzał i długo nic,
Śmiałek z kulą nie dał rady iść...
Kolejna zbiórka i kolejni "ochotnicy",
Dziś znów znikną bez śladu jak ich poprzednicy.
Stoją bez wyrazu w pasiastych "piżamach",
Czekając na "sen" o lepszych dla siebie czasach...
Wiadomość wysłana przez: Bruce Campbell w Listopada 19, 2015, 09:49:19
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 19, 2015, 10:04:46
Widzę, że skupiasz się na tematyce patriotycznej i wojennej. Nie masz jakichś pogodniejszych utworów (nie mówię, że te są złe) :)
Z tym może być problem :/ Z racji tego iż każdy mój wiersz jest "przelaniem" na ekran swoich uczuć to trudno mi o wiersz nieco bardziej pogodny... choć mam taki jeden nieco bardziej "wesoły".
"Moje sny"
Z moich snów uciekasz nad ranem
Piękna jak niebo, błyszcząca jak diament.
Czy zostaniesz w nich i wplączesz się w pamięć?
Na szlak moich blizn poprowadź swój palec,
Otwórz te rany, a potem miłością swą zalecz
Chcę śnić, żeś jest moim przeznaczeniem,
A miłość twa nie tylko moim życzeniem.
Chcę losy nasze spleść gwiazdom na przekór,
By serce me nie pękało co wieczór…
Nie uciekaj już więcej tylko zostań tu przy mnie,
Żeby moja dusza już nigdy nie marzła w tym zimnie.
Wiersz - jak niektórzy zauważą - inspirowany był jednym z utworów, które można usłyszeć w Wiedźminie III :)
Wiadomość wysłana przez: huth w Listopada 19, 2015, 19:29:47
Wiadomość wysłana przez: firentis w Listopada 19, 2015, 19:37:18
A wierszyki naprawdę całkiem zacne :)
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 19, 2015, 20:51:24
firentis - trafiłeś! Dokładnie na tym utworze się inspirowałem :) Cieszę się, że spodobał ci się wiersz.
Teraz mój najbardziej... zagmatwany i trudny do zinterpretowania wiersz. Czasami nawet ja nie wiem co autor miał na myśli.
"Świat kona"
Poniosłem wzrokiem po „polanie mieczy”
Bezduszne ciała, sfora wilków coś skrzeczy.
Utracona miłość i obdarta nadzieja
Świat stanął w miejscu, padnijcie na kolana.
Płacząca wierzba i poczerniałe niebo
Koniec jest bliski, ja podnoszę jego wieko.
Przyszłość jest ciemna i okryta tajemnicą
Czuję kata nad sobą, znajoma twarz majaczy przede mną.
Oddech się urwał lecz czuć jeszcze tętno
Serce pompuje krew choć dawno już pękło.
Ostania myśl i ostatnie słowa:
„To ja konam...” – i świat zaszlochał.
Wiadomość wysłana przez: huth w Listopada 20, 2015, 04:21:26
Wysłane przez tapatalk
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 20, 2015, 11:05:42
"Bramy serca"
Boję się otworzyć bramy serca
Choć wiem, że to może być
Ostatnia szansa na odnalezienie szczęścia.
Nic nie poradzę, że jestem nieśmiały
Chcę porozmawiać, ale czuję się taki mały.
Słowa kłębią się w mojej głowie
Nie uwierzysz w to bo,
Przy tobie zatrzymuję słowa w sobie.
Boję się otworzyć bramy serca
Bo wiele razy dźgały
Mnie tam czyjeś szyderstwa.
I choć jesteś taka piękna
To zmarnuję szansę...
Na odniesienie swojego zwycięstwa.
Boję się otworzyć bramy serca
Bo nie wiem czy znajdę tam
Choć trochę wolnego miejsca.
Wszystko to co tam kiedyś było
Uciekło gdzieś i nie wiem...
Czy naprawdę we mnie żyło.
Wiadomość wysłana przez: huth w Listopada 20, 2015, 20:47:10
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 20, 2015, 22:56:05
no bardzo ładne, choć są takie miejsca gdzie jakieś takie wymuszone złamanie rytmu(po "bo", 'ddźgały', 'szansę'), które mi się nie podoba :P
huth - Czasami trudno jest mi znaleźć odpowiednie słowo i zastępuje je tym, które w najdokładniejszy sposób odwzorowują moje uczucia :/
"Hej!"
Hej! Ja bez Ciebie tu umieram
A w mojej głowie pada deszcz.
Otwieram swoje serce
I zaglądam we wspomnienia.
Hej! Ja bez Ciebie się rozklejam
Znowu zbieram swoje myśli,
Czemu Ciebie tutaj nie ma?
Tylko w Tobie jest nadzieja,
Żyję wciąż bez znieczulenia.
Tęsknota serce mi rozdziera,
A w głowie ciągle pada deszcz.
Tak trudno jest mi odnaleźć sens istnienia...
Ten utwór inspirowany był jednym z kawałków grupy Happysad :)
Wiadomość wysłana przez: huth w Listopada 21, 2015, 01:33:04
Cytat: Gragon
Ten utwór inspirowany był jednym z kawałków grupy Happysad :)
Ta, od razu miałem wrażenie że to jak tekst piosenki popowej, ale że happysad... Rozdzierające. Jakos nie sadze żeby takie inspiracje miały służyć jakiejkolwiek poezji
Wysłane przez tapatalk
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 21, 2015, 09:37:16
Ta, od razu miałem wrażenie że to jak tekst piosenki popowej, ale że happysad... Rozdzierające. Jakos nie sadze żeby takie inspiracje miały służyć jakiejkolwiek poezji
Wysłane przez tapatalk
Przyznam, że mi też nie za specjalnie podoba się ten "wiersz". Trzymam go jednak ze względu na genezę.
"Młode pokolenie"
Dzięki Ci młode pokolenie z 39'
Za to, że mogę żyć w tym kraju.
Dzięki Ci za poświęcenie i przelaną krew,
Dziękuję za Bzurę, Westerplatte i Monte Cassino,
Za to, że moje dziecko będzie się o was uczyło.
Dziękuję Wam za to, że jestem dziś Polakiem,
Dziękuję za miłość, wiarę,
Za wolność i wielką chwałę.
Za flagę biało-czerwoną, za orła i mazurka naszego.
Za ten wiersz i wylane łzy,
Za to, że kiedyś chciałbym być taki jak Wy.
Wiadomość wysłana przez: huth w Listopada 22, 2015, 19:57:14
Choć ostatni jest spoko, nienadmuchany.
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 22, 2015, 20:03:18
A próbowałeś w ramach ćwiczenia zrobić np. kamunistyczny, faszystowski albo jakiś inny wiersz propagandowy :D Dobrze ci idzie takie coś :P
Choć ostatni jest spoko, nienadmuchany.
Wielkie dzięki huth xD Rozumiem, że mam dar niczym Goebbels? :P Takie wiersze piszę tylko o Polsce, bez żadnych politycznych powiązań :)
Pora na coś dłuższego:
"Polska"
Od północy zalany morzem,
Od południa okalany górami,
Rozdarty pomiędzy rzekami,
Wspaniały niczym orzeł Bielik,
Silny jak miecz wykuty z hartowanej stali,
Historia jego przepełniona bólem, cierpieniem i smutkiem,
Zdradzony, okrutnie oszukany z nożem wbitym w plecy
Trwa i trwa nieprzerwanie bo żyje dla nas,
Bo my w nim żyjemy.
Taki jest nasz wspaniały kraj Polską zwany
Tacy jesteśmy my Polacy,
Patrioci niezłomni,
Zawsze przy ojczyźnie trwający,
Nawet wtedy gdy szanse nikłe,
Polak zawsze zwalczy dni złe,
I chodź tyle już przeszliśmy,
I chodź tyle ścierpieliśmy,
To do dnia dzisiejszego,
Z Polską tańczymy poloneza naszego,
Wspólnie na dobre i na złe,
Od zawsze, do dziś i na zawsze,
My z Polską, a ona z nami…
Gdy raniona ostrzem napaści,
Pełnym nienawiści i pogardy,
Wtem ona o pomstę woła,
I to my przybywamy gdy trzeba,
Gdy wymaga tego chwila,
Gdy zagrożona jest ona,
Nasza dumna i piękna ojczyzna,
Która dała nam tyle,
Której dać możemy choć tyle,
My Polacy do boju ruszymy,
Wszyscy razem walczyć będziemy,
Wszyscy razem ginąć idziemy,
Jeśli ojczyzna o to błaga,
To widocznie taka dola nasza.
I słychać ryk syreny,
Słychać syk bomb lecących,
Zaraz posypie się strzałów chmara i
Padnie ktoś z naszych,
Wtedy usłysz płacz matki,
Ktoś szlocha, ktoś mamrocze,
Ktoś ginie, ktoś zabija… Za ojczyznę
I huk i prask wszędzie ciała, wszędzie kule
Sterty ziemi przewalone, wszędzie krew,
To nasza Polska krwawi rozrywana wroga kulami,
A my walczymy,
Do boju idziemy aby bronić tego co świat nam dał,
Aby bronić jej… Bo ona nasza jest i nikomu nie oddamy
Ziemi skąd nasz ród,
Bo to hańba oczywista,
Bo tego zrobić nie można,
Ojcowie, dziadowie i pradziadowie,
Tak jak my teraz krew za nią przelewali
I walczyli do tchu ostatniego,
Do krwi ostatniej,
Ostatniego skrawka skrwawionej ziemi,
Ostatniego naboju, ostatniej myśli…
Bo póki serce bije to nasza ojczyzna żyje.
Wiadomość wysłana przez: huth w Listopada 22, 2015, 20:21:26
to może jakoś litanię na wielki post/adwent?
Kurczę ja nie wiem, ogólnie taki styl to nie moja bajka, jestem na nie, choć może ktoś lubi czytając tak dostawać po pysku trywialnymi frazesami nadmuchującymi patos i powagę. Trzeba by to porównać do wierszy z czasów wojny i powstania warszawskiego, ale takie wiersze jak twój wydają mi się zupełnie nieautentyczne i nie wiem czy tak świadomie operujesz słowem, czy to taki młodzieńczy patriotyczny poryw i akurat taka patetyczna dosłowność nieoszlifowana.
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Listopada 22, 2015, 21:10:49
uffffffff...
to może jakoś litanię na wielki post/adwent?
Kurczę ja nie wiem, ogólnie taki styl to nie moja bajka, jestem na nie, choć może ktoś lubi czytając tak dostawać po pysku trywialnymi frazesami nadmuchującymi patos i powagę. Trzeba by to porównać do wierszy z czasów wojny i powstania warszawskiego, ale takie wiersze jak twój wydają mi się zupełnie nieautentyczne i nie wiem czy tak świadomie operujesz słowem, czy to taki młodzieńczy patriotyczny poryw i akurat taka patetyczna dosłowność nieoszlifowana.
huth weź pod uwagę, że większość z tych wierszy napisałem mając 12-13 wiosen na karku ;) Stąd brak wyrafinowanych słów i stylu.
Wiadomość wysłana przez: huth w Listopada 22, 2015, 21:15:42
Wysłane przez tapatalk
Wiadomość wysłana przez: Gragon w Grudnia 14, 2015, 06:37:35
Smiejcie sie i tanczcie,
Taka mam ostatnia wole.
Smutek przeminie, a radosc sie ostanie,
W zyciu najwazniejsze jest szczescie,
A nie pozalowanie.
Jestli dla kogos ja bylem szczesciem,
To nie martw sie osobo,
Uroczysta przysiege na usta twe skladam,
Bede zyw w twym sercu jeszcze przez lata.
Nie placz juz, prosze,
Smiej sie i tancz,
Wspominaj jako dobra osobe,
Pomnij mi smutki i pomnij mi zale,
Zycie jest zbyt krotkie na rozpamietywanie.
Wiersz "naskrobany" na telefonie, polskie znaki dodam po powrocie do domu :)