Rasy grywalne:Elfy Elfowie, Quendi (qya. Mówiący) - najstarsza, najpiękniejsza i najmądrzejsza rasa w Śródziemiu, a jednocześnie pierwsi jego mieszkańcy. Zwani są też pierworodnymi Dziećmi Iluvatara. Na początku wszyscy posiadali imię Eldarów nadane im przez Oromëgo, ale później nosili je tylko ci, którzy poszli za nim na Zachód. Elfy były obdarzone nieśmiertelnością i nieprzemijającą młodością, nie dotykały ich choroby i zarazy, jednak podobnie jak ludzie mogli zginąć od miecza, ognia lub nawet ze smutku. Mogli również wyrzec się nieśmiertelności, jak Lúthien (dla Berena) czy Arwena (dla Aragorna). Wzrostem dorównywali ludziom, jednak byli od nich bardziej smukli. Włosy mieli złote lub srebrne, w oczach odbijało się światło gwiazd. Elfowie byli znani również ze swego jedwabistego głosu, to oni ułożyli większość pieśni Śródziemia. Ponad wszystko uwielbiali śpiew i poezję, to oni nauczyli mowy wszystkie inne istoty Ardy.
Zalety
- Bonus do umiejętności strzeleckich
- Potrafią czytać i pisać(umiejętność pasywna)
- Bonus do tropienia
Wady
- Podatni na żywioły
- Wrażliwi na obrażenia zadane bronią przeklętą
Ich stwórcą i nauczycielem był Aule, mistrz rzemiosła i wiedzy o materiałach. Odziedziczyli po nim wiele cech: bardzo kochali ziemię ( jaskinie, groty, podziemia itp.), brzydzili się złem, byli doskonałymi rzemieślnikami i górnikami (a co się z tym wiązało- wyróżniały się dużą wytrzymałością, precyzją i odpornością na ogień). Nikt w Śródziemiu nie wykonywał tak pięknego, a zarazem trwałego oręża jak oni.
Mimo swego niezbyt wielkiego wzrostu - większe od hobbita, mniejsze od człowieka - posiadali niezwykłą siłę i krzepę. W walce wręcz, w której prawie zawsze wykorzystywali topory własnej roboty, mało kto mógł im dorównać. Walczyli zawzięcie, z uporem i poświęceniem. A ponieważ żyli i pracowali w grotach i jaskiniach, doskonale widzieli w ciemnościach. Ich głowę zdobiły bujne i długie brody (jeden z ich największych powodów do dumy), na punkcie których byli bardzo wrażliwi.
Jeżeli kiedykolwiek wyrządziłeś krasnoludowi krzywdę, lub coś mu skradłeś, bądź pewien, że ci tego nie zapomni i nie daruje. Zemsta mogła trwać przez kilka pokoleń i podobnie jak obrazy, nigdy nie zapominały zasług lub danego słowa.
W wojnach najchętniej używali toporów, młotów bojowych a rzadziej mieczy i łuków. Często nosiły drewniane lub stalowe tarcze.
Zalety
- Bonus do wytrzymałości
- Odporni na ogień(częściowo)
- Bonus do handlu i obróbki kamieni
Wady
- Niezręczni
- Łatwo ich wytrącić z równowagi
Ludzie pojawili się w Beleriandzie w Pierwszej Erze świata jako Drugie Pokolenie Dzieci Ilúvatara. Przybyli ze wschodu pod wodzą Bëora. Część z nich przystąpiła do Morgotha, jednak inni, zwani Edainami, stanęli po stronie Elfów. Do Edainów należały trzy rody ludzi: Ród Bëora, Halethy i Hadora. Walczyli oni przeciwko siłom zła, zaś z Elfami przyjaźnili się i uczyli się od nich. W późniejszych erach założyli królestwa Rohanu, Gondoru, Arnoru, Dale, Esgaroth i Dorwinionu.
Zalety
Brak
Wady
Brak
Hobbici byli ludem, którego istnienie ludzie często wkładali między bajki. Żyli w swoim niewielkim kraju, nie czując potrzeby podróży i poznawania świata poza nim. Hobbici byli skromnym, aczkolwiek starożytnym ludem o bogatej przeszłości. Ubierali się oni w jasne kolory, szczególnie lubili żółty i zielony; rzadko nosili obuwie, ponieważ stopy ich mają z natury twardą, rzemionną podeszwę, i obrośnięte są, jak głowa, bójnym, kędzierzawym włosem, zwykle kasztanowym. Miłowali pokój i ciszę oraz żyzną ziemię. Obdarzeni byli czułym słuchem i bystrym wzrokiem, a choć mieli skłonności do tycia i nie lubili zbędnego pośpiechu, poruszali się lekko i zwinnie. Wcześnie opanowali sztukę szybkiego i bezszelestnego znikania - stosowaną w przypadku niespodziewanego spotkania z Dużymi Ludźmi, z którymi nie mieli ochoty rozmawiać - i udoskonalili ją do takiego stopnia, że ludziom zdawać się może magiczna. W rzeczywistości nigdy nie zgłębiali magii żadnego rodzaju, a ich nieuchwytność była wynikiem wyłącznie wprawy, którą dzięki dziedzicznym zdolnościom, ćwiczeniom i przyjaźni z ziemi wynieśli na wyżyny nieosiągalne dla przedstawicieli roślejszej i bardziej niezdarnej rasy. Hobbici byli bowiem ludem niewielkim, mniejszym od krasnoludów, zdecydowanie mniej przysadzistym i grubym, nawet jesli tylko trochę ustepowali im wysokością. Zajmowali się rolnictwem, zaś uwielbiali historie o bohaterach oraz genealogię własnych rodów. Nie rozumieją i nie rozumieli ani nie lubili maszyn bardziej skomplikowanych niż miechy kowalskie, młyn wodny czy ręczne krosna, chociaż narzędziami rolniczymi posługiwali się zręcznie. Mieli własny kalendarz. Hobbici ssali czy też wdychali za pomocą drewnianych lub glinianych fajek dym rozżarzonych liści ziela, zwanego liściem lub zielem fajkowym
Zalety
-Bonus do kradzieży
-Bonus do skradania się
-Bonus do handlu
Wady
-Podatni na obrażenia
-Chciwi
-Wrażliwi na magię umysłu